 |
|
 |
|
|
||||||||||||||
|
|
|
 |
 |
 |
||||
|
|
|
|
|
|
|
Harrie Willems: een filosofisch kunstenaar
De geest van deze kunstenaar is als een kraamkamer vol beelden, die in de materie tot leven worden gebracht. Het opbouwen van uit het ’niets’, met potlood en papier, met was of klei, spreekt hem als werkwijze zeer aan. Het vervolgens met behulp van veel techniek in brons te laten ontstaan completeert de geboorte van het kunstwerk. De vormkracht, de plasticiteit en het patin van brons zijn daarbij onontbeerlijk.
De wijze, waarop deze kunstenaar vormen schept, getuigt van groot vakmanschap en spiritualiteit. Geschoold door Feico Hajonides heeft hij zich bekwaamd in de organische vormgeving, die gebaseerd is op de vier elementen aarde, water, lucht en vuur. Door het zoeken naar dat wat achter de uiterlijke vorm aanwezig is, ontplooien zich verhalen en wordt onzichtbaarheid zichtbaar gemaakt.
Een beeld hoeft niet mooi te zijn, aldus Harrie. Maar het moet wel een ziel hebben, het moet bij de ander een snaar raken die gaat trillen, die de toeschouwer in beweging zet. Een goed beeld is veel meer dan alleen maar mooi. Het beeld en de toeschouwer gaan een verbintenis aan. En deze verbintenis is meer dan de som van haar eigenschappen.
Wat deze kunstenaar drijft is een vormgeving te ontwikkelen, die levenskracht uitstraalt. Beelden maken is niet zo’n kunst, vindt hij, maar beelden laten spreken, hun werking laten doen in de wereld, is een uitdaging.
De getoonde beelden vormen een duidelijke neerslag van de voorgaande overwegingen. Het zijn nu eens niet de kilo’s brons die gewicht aan het beeld moeten geven, maar het is de vormgeving, die de aandacht vraagt en daarbij nauwelijks brons vereist.
Een tentoonstelling die u niet mag missen!
Joop de Jager: een ondernemend kunstenaar
Veel kenmerken uit zijn eerste actieve periode als project manager vinden we terug nu hij als beeldend kunstenaar bezig is. Ook nu is er een onafgebroken behoefte zijn ideeen te uiten en iets nieuws te proberen. Anders dan veel kunstenaars borduurt hij niet voort op een eenmaal ingeslagen succesvolle weg. Door zijn drang zich te profileren als vernieuwer in zijn kunst, resulteert dat in betrekkelijk korte serie’s van 15-20 doeken van uiteenlopende thema’s. Door zijn behoefte tot het aangaan van uitdagingen en vooral niet in herhaling te vallen, is zijn werk origineel en abstract.
Bij deze expositie een niet eerder getoonde stijl; een stijl met lef en ongebondenheid. Dit keer is gekozen voor het thema “ bloemen “.
Aangezien figuratieve kunst nu eenmaal niet zijn voorkeur heeft, moesten de bloemen in principe abstract worden, eventueel met een knipoog naar geabstraheerd. In d e tentoonstelling is te zien hoe groot dit keer de worsteling is geweest om los te komen van de echte bloemen. De hele ontwikkeling is getoond: van gewone bloemen via een stylistische weergave naar abstract.